Sinterklaas, sinterklaas, sinterklaas

Hoi!

Wat een feest, wat een dag! Vanochtend vroeg "sprong" ik mijn bed uit, want het Sinterklaasfeest kon beginnen. Het liefst was ik meteen met pakjesavond gestart, maar ja, het was nog geen avond, dus dat ging niet. Snel naar school, want Sinterklaas zou op school komen. Mama nog even wijs gemaakt dat ik toch wel drinken mee moest nemen (dat moest niet hoor, maar ik lust de limonade van de juf niet), en toen op de fiets naar school. Helaas vroeg mama nog eens aan de juf hoe het nou zat met dat drinken, en de juf vertelde enigzins geagiteerd dat in de brief had gestaan dat we geen eten en drinken mee hoefde te nemen. Dat wist mama natuurlijk ook wel, maar als ik haar last minute vertel dat het wel moet, denkt zij dat ik het wel zal weten. Helaas nam mama nu wel weer mijn beker met LEKKERE limonade mee naar huis. Nouja, dat gaf ook niet. Toen alle kindertjes eindelijk binnen waren, gingen we weer naar buiten, naar het schoolplein, om Sinterklaas te verwelkomen. Na een paar liedjes gezongen te hebben, niet helemaal volgens het tempo dat de juf aangaf, maar dat mocht de pret niet drukken, kwam Sinterklaas aan. In een New Beetle zonder dakkie. Dat is natuurlijk omdat hij er anders niet in past, met zijn mijter op. Piet Marco was er niet bij, die durfde namelijk niet. Dat hadden wij ook al per brief vernomen, dat Piet Marco niet zo goed durfde, dus wij hadden extra ons best gedaan om Piet Marco zich welkom te laten voelen. Zo hadden we speciaal voor hem een extra liedje ingestudeerd, en overal "welkom" borden opgehangen. Uiteindelijk bleek dat Piet Marco zich onder de vrachtwagen had verstopt, en kwam alles toch nog goed. Hierna gingen we weer terug naar de klas. Sinterklaas kwam ook daar nog even langs, en Piet gaf alle kindertjes cadeautjes. De jongens kregen lego blokjes, de meisjes een mini babypopje, dat echt kan drinken en plassen. Toen was het tijd voor spelletjes zoals eierkoek versieren. Leuk!
Op vrijdag hoef ik alleen 's ochtends naar school, dus de morgen was al gauw voorbij, en mama en Lieve kwamen mij ophalen. Na een boterhammetje gegeten te hebben, ging Lieve naar bed en hadden mama en ik eindelijk tijd om leuke dingen te doen. Ik zei dat ik wel pepernoten wilde bakken. Dat had mama nog beloofd, en ik dacht als we het nu niet doen, komt het er niet meer van. Want zoiets doe je natuurlijk niet na 5 december. Zo gezegd zo gedaan, mama had alle spullen in huis, op een weegschaal na dus dat was een beetje gokken, maar na wat extra meel te hebben toegevoegd omdat het deeg wel erg aan onze vingers bleef plakken, konden we toch pepernootjes draaien, en kon de hele boel in de oven. Ondertussen klepperde de brievenbus, en was er post. Post? Ja, post! Heuse, echte post, voor Lieve en mij, van Sinterklaas. Hij vertelde op zijn prachtige kaarten, dat hij het zo leuk vond dat ik hem had ontmoet in het zwembad, en in het sinterklaashuis. En bij Lieve stond er ook zoiets op. Dank voor de leuke kaarten, lieve Sint!
Na het pepernotenbakken ging ik de film van Winky nog een keer kijken (Waar is het paard van Sinterklaas). Mama ging een dutje doen op de bank, want die was te laat naar bed gegaan gisteravond (dat kwam natuurlijk doordat ze zo zenuwachtig was voor Sinterklaas). Toen de film was afgelopen, ik mama met mijn koude voetjes wakker had gehouden, en ook Lieve weer van de partij was, kon ik echt niet meer wachten. Wanneer was het nou avond? En meer precies: PAKJESavond?
Om ongeveer 5 uur kwam papa EINDELIJK thuis. Hij ging de erwtensoep die hij gisteren helemaal zelf gekookt had opwarmen, en we gingen eten. Ik was veel te zenuwachtig om een hap door mijn keel te krijgen, maar het moest toch. Hebben mijn ouders dan helemaal geen begrip voor de spanning die dit soort hoogtijdagen bij kleuters als ik te weeg brengt? Enfin, na gevoerd te zijn door moeders, en mijn toetje ook niet opgegeten te hebben, gingen we maar eens liedjes zingen. Want hij moest nou toch zo ongeveer eens komen. Papa ging de vuilniszak nog gauw even wegbrengen, en op een gegeven moment schrokken wij ons rot, want er werd ineens een handje vol snoepgoed door de achterdeur gegooid. Ik rende er naar toe, en negeerde het snoepgoed, want je moet vooral bedacht zijn op zakken met pakjes, heeft de ervaring mij geleerd. Ik trok dus direct het gordijn opzij, en wat denk je? TWEE zakken met pakjes! Dat zag er alvast goed uit. Ik kon niet meer wachten, en begon direct pakjes uit de zak te trekken, maar dat mocht weer niet. Papa kwam inmiddels ook weer binnen, en baalde als een stekker dat hij Zwarte Piet niet had gezien. Hoe dan ook, het pakjesfestijn kon beginnen. Het begon met een pakje met nieuwe kleren. Dat had ik niet gevraagd! Maar ze waren wel leuk hoor, een hippe jurk, en een legging met glitterstrepen. Ik kreeg ook nog heel veel dingen die wel op mijn verlanglijstje stonden. Een Mega Mindy Barbie, die wilde ik vorig jaar al! (maar toen kreeg ik een MegaMindy lappenpop...), een MegaMindy masker en....een MegaMindy pak!!! Verder nog knutselspullen, een chocoladeletter, strijkkralen en een nieuwe nachtjapon. Veel he? En toen de zak leeg leek, heb ik nog even goed geschud, en toen kwamen er nog twee pakjes uit. Kleine pakjes, met briefjes. Een voor mama (maar eigenlijk voor iedereen) en een voor mij. Het bleek een soort speurtocht van briefjes te zijn, en mijn briefjes zaten in de koektrommel, op een tandenborstel, en het cadeau zat uiteindelijk in de la van de commode van Lieve. Het was het mooiste cadeau wat ik heb gehad: een babypop die echt tandjes krijgt! Leuk joh! Haar wangetjes worden (letterlijk) VUURrood, als ze last heeft van haar tandjes, maar met een flesje drinken, een fopspeen en een bijtring, los je al haar kwaaltjes op.
Het was een heerlijke dag, ik ben vreselijk verwend, en morgen ga ik lekker met al mijn spulletjes spelen. Maar niet voordat ik met mijn pop in de armen, een flink aantal uren heb geslapen en gedroomd over wat ik als MegaMindy wel niet te lijf zal gaan.

Kusje,
Sterre