Vakantie in 'la France'

Hoi!

Nou, hier zie je mij dus direct even relaxen. Dat had ik ook wel verdiend na zo'n lange reis. Hm, ja, dat vakantie vieren bevalt me wel. Dat autorijden echter een stuk minder. Maurik was toch ook leuk? En veel minder ver rijden, dus ik zie het nut er niet helemaal van in. Ik kan ze in Maurik tenminste ook verstaan. Maar goed, Frankrijk dus. Wel lekker weer daar hoor, dat moet ik toegeven. Ik snapte alleen niet helemaal hoe het nou zit, met dat Frankrijk. Toen we na een dag rijden de tent opzetten, waren we al in Frankrijk, maar toch reden we de volgende dag nog verder. Dat snapte ik niet. We gingen toch naar Frankrijk? We waren er toch? Waarom dan nog verder reizen? Zucht. Hoe dan ook. We kwamen uiteindelijk in Sarlat op een camping, en het was er leuk. Ik had een Belgisch vriendinnetje: Mila, waarmee ik speelde als ik eens op de camping was. Dat was niet zo vaak, want papa en mama wilden graag allerlei dingen zien in de omgeving. Zoals bijvoorbeeld "Rocamadour". Een rots met een soort van kerkachtig klooster er bovenop en een standje eronder. Heel leuk allemaal, maar de weg ernaar toe was lang, en nogal bobbelig. Allemaal bochtjes en steeds maar draaien. Ik werd er misselijk van. Ik wist alleen het woord ervoor niet helemaal, dus ik zei dat ik het benauwd kreeg. Deden ze het raam open! Uiteindelijk stopten we even, vanwege een mooi uitzicht op een kasteeltje. Papa wilde een foto maken. Lamlendig kroop ik uit de auto en viel dramatisch tegen de autoband aan. Maar aandacht krijgen? Ho maar. Uiteindelijk kwam papa even bij me, en toen kwam het er uit. Letterlijk. Ik moest hartstikke overgeven en deed dat over papa's t-shirt heen, en ook over mijn eigen kleren. Dat stonk behoorlijk! Getsiebah! Ik voelde me direct wel een heel stuk beter.
En papa en ik zaten dus bijna zonder kleren in de auto. Papa wilde terug naar de camping, maar mama kende geen genade. We waren er bijna, en het was zover rijden dat mama het nog niet op wilde geven. Dus stopten we half naakt bij het eerste het beste souvenierswinkeltje en daar ging mama naar binnen. Voor mij kocht ze een jurkje (wel leuk hoor!) en voor papa een t-shirt (vond ie heel lelijk). We gingen dus toch nog naar Rocamadour, en ik moet toegeven dat het best heel mooi was.
Overigens heb ik nog twee keer overgegeven in de vakantie, een keer over dit schattige nieuwe jurkje heen (toen had mama extra kleren voor mij bij zich) en een keer netjes in de berm. Aldoende leert men, zullen we maar zeggen. En dat alles ondanks anti-reisziekte pilletjes die we in Cahors hadden gekocht. Maar het was wel steeds over na het spugen, dat moet gezegd worden.
In de Dordogne hebben we ook veel grotten bekeken. Eerst vond ik het wel een beetje eng, zo donker en alles, maar ook wel mooi. We hebben er wel drie bekeken, en ze werden steeds mooier, maar helaas mochten we van de mooiste twee geen foto's nemen. Ik heb er wel veel geleerd hoor, over stalactieten en stalagmieten. Stalactieten hangen, net als tieten, zo kun je het makkelijk onthouden. En weet je, die dingen lijken ook een beetje op piemeltjes, hihihihihi. En op worteltjes, hihihihihhi. Deze leuke foto met mama en Lieve is in Domme genomen. In Domme hebben we ook een grot bekeken, maar deze foto heeft papa gewoon genomen bij het uitzichtspunt van het stadje. Domme is een bastide stadje, dat betekent dat het een soort nieuwbouwwijk is, maar dan eentje uit de middeleeuwen.
Ik heb hier trouwens zelf ook een paar kiekjes gemaakt. Zoals bijvoorbeeld deze van papa, hij moest van mij voor dit leuke huisje gaan staan, en toen maakte ik deze foto. Best goed toch? Voor een eerste? Papa staat er helemaal op, en hij lacht ook nog. Dat gebeurt heus niet op elke foto hoor! Behalve grotten zijn er in de dordogne ook heel veel kastelen, met bijbehorende souvenirswinkeltjes met prinsessenspulletjes enzo. Ik had van oma Hannie centjes gekregen en ook van mama en papa, en daar mocht ik zelf iets moois van kopen. Ik kocht een prinsessenbeker, en een heel mooi beeldje van een elfje.
Een van die kastelen die we bekeken hebben was Castelnaud. Hier op de foto zie je mij afgebeeld als ridder bij dit kasteel. Als ik enigzins ongelukkig kijk, komt dat omdat ik met mijn voetjes niet bij de grond kan komen. Mama moest mij dus optillen terwijl ze tegelijkertijd Lieve's hoofd door het gat van het ernaast staande schildknaapje probeerde te duwen. Een wat ongemakkelijke houding voor ons alledrie dus. En dat alles voor jan doedel, omdat papa verzuimde een foto te maken waar ridder en schildknaapje samen op staan. Zucht....
Enfin, kasteeltjes dus. En ruines. Zoals die van het zogenaamd vergeten kasteel van Comarque. Lekker klimmen en klauteren zonder je druk te maken over suffe renaissance interieurtjes in opgedirkte kamertjes met muffe behangetjes.


En tuinen. Zoals die van het kasteel van Marquisac. Een heel groot

park (met HEEL VEEL wandelpaadjes.....zucht, ik ben pas 4 hoor!) met een mooi uitzichtspunt en mooi geknipte buxusboompjes.




Zwemmen konden we ook op de camping. Het was wel heel koud hoor, het water. Er waren twee buiten zwembaden, waarvan eentje heel ondiep, en een binnenbad met bubbeltjes. Dat bubbelbad was ietsjes warmer, en daar wilde ik dus het liefste steeds in. Alleen wilde iedereen dat, dus daar was het vaak nogal druk. Er waren ook drie glijbanen, maar daar durfde ik niet vanaf. Vanwege de spetters die ik dan in mijn oogjes zou krijgen. Maar ook de duikbril die ik kreeg, opdat ik dan wel van de glijbaan af zou durven, heeft er uiteindelijk niet aan bijgedragen dat ik van de glijbaan ging. Want ik ging niet. Hihihi. Maar het staat wel koddig, toch? Die duikbril, bedoel ik?
Na twee weken lekker in de Dordogne te hebben gebivakkeerd, gingen we terug naar huis. Maar niet helemaal precies naar huis, want we bleven nog 4 nachtjes staan op een camping in het Loire gebied. Want daar hebben ze namelijk zulke leuke kasteeltjes. Hadden we dan nog niet genoeg kasteeltjes gezien? Klaarblijkelijk niet....Het mooiste kasteel, vond ik het kasteel van Doornroosje. Je kon nog wel een beetje zien waar de rozenstruiken het kasteel hadden omsloten. Er groeiden nog wel wat rozen tegen het kasteel op, namelijk. Het was een prachtig kasteel met heel veel torentjes, en het was mooi wit en rond. Heel wat beter dan het kasteel van Saumur. Dat was lelijk grijs, hoekig, en bovenal gesloten. "Nou, lekker dan. Zoek het uit met je dichte kasteel", zei ik.
Op de laatste dag voor ons vertrek uit Frankrijk gingen we nog naar het kasteel Chambord. Mooi hoor, met heel veel gekke torentjes enzo. Maar ik was het wel zat hoor, het vakantie vieren, kastelen beklimmen enzo. Ik werd zo moe van al dat bezienswaardigheden bekijken!

Kusjes, Sterre

P.S. Meer foto's kun je hier bekijken (en bij papa en mama in het fotoalbum thuis)