Eiland van Maurik, ik voel me niet thuis!!!

Hoi!

Ik ben op vakantie geweest, vandaar dat het hier een tijdje stil was. Ik was namelijk met papa, mama en Lieve en de vouwwagen naar Maurik. Om precies te zijn, het Eiland van Maurik. Dat is een camping op het eiland van Maurik. Het was er heeeeeel leuk. Ik wilde eigenlijk niet meer naar huis. Maarja, nu ben ik toch maar weer thuis. Ik heb nog geopperd dat papa wel alleen naar huis kon gaan (hij moest tenslotte werken, en wij nog niet), maar dat vonden papa en mama niet zo'n goed idee.
De vakantie begon een beetje stresserig. Mama was al twee dagen spullen aan het klaarleggen, en was heus goed voorbereid, had ook alles al ingepakt, maar ja, op sommige dingen kun je je niet voorbereiden. En een zo'n ding is papa. We zouden vertrekken zodra papa uit zijn werk kwam, en papa zou om 3 uur van zijn werk vertrekken. Papa vertrok echter een half uur later, en was vergeten zijn brommer op te laden, dus kwam pas later thuis aan. Niet getreurd, snel op weg met goede moed.....in de file. Om 8 uur kwamen we eindelijk aan.
In mijn beleving was het eiland van Maurik dus een hele reis, en waren we enorm ver van huis op vakantie. Het begon meteen al goed. Papa en mama gingen de (voor)tent opzetten, Lieve zat zo'n beetje in het campingbedje buiten te spelen, en ik ging steppen met mijn snel verworven nieuwe campingvriendje David. Het werd langzaam maar zeker een beetje schemeriger, en het werd allemaal wat lastig, en bovendien begon het te regenen. Vervelend voor papa en mama (want de tent stond nog niet), maar ook zielig voor Lieve. Gelukkig mocht zij even bij de buren in de caravan spelen.
David's papa was in slaap gevallen, dus David (5) mocht zo laat naar bed als hij zelf wilde, zei hij. En mijn papa en mama waren nog druk bezig onze slaapplaats in orde te krijgen, kortom; pret alom.
Uiteindelijk stond alles kant en klaar en mochten Lieve en ik eindelijk gaan slapen. Samen in een slaapcompartiment. Dat wordt keten!, dacht ik eerst. Maarja, ik was toch eigenlijk wel heel erg moe. Het liep inmiddels tegen half tien, denk ik, toen ik uitgeput in mijn bedje onmiddelijk in slaap viel toen mijn hoofd het kussen raakte. Nouja, na een verhaaltje van papa. Dat wel.

Regen, regen, regen, was ook op koninginnedag aan de orde van de dag. Ik had van de C1000 zo'n pakketje gekregen, dus ik was druk in de weer geweest met stickers plakken en had ook mijn koninginnekroon opgezet. Tijd om ergens in een naBURIG dorpje de plaatselijke oudhollandse spelletjes te gaan spelen, zoals gepland, hadden we echter niet, want papa had nog wat tijd nodig om de binnentent op te hangen. Ik merkte daar allemaal niks van, want er was op het eiland van Maurik een geweldige binnenspeeltuin waar ik mij kostelijk vermaakt heb. In de droge periodes was ook het springkussen buiten, en de piratenboot erg leuk.
Ondertussen maakte ik ook kennis met Nathalie, het meisje (7) dat in de caravan naast ons woonde, en die tijdens de regen op Lieve had gepast. Nathalie is een erg lief meisje. Ze wilde wel met mij spelen, en maakte mooie tekeningen voor mij. David, ook lief, ging ergens anders op de camping staan, dus die zag ik na deze dag niet meer zoveel.
's Avonds hebben we pannenkoeken gegeten. Jummie. Zoveel pannenkoeken als we maar lustten. Maar eigenlijk had ik na een pannenkoek al wel genoeg, en voor mijn ijs had ik ook niet zo heel veel tijd, want er was ook hier een heel leuk speeltoestel. Dus ging ik daar al snel spelen, terwijl papa en mama de ene na de ander pannenkoek naar binnenwerkten (eigenlijk hadden wij er ook maar ieder twee gegeten, MvL).


Ze hebben trouwens een heel mooie kinderwasplaats, bij het eiland van Maurik, met een blaadjes wc, met een lieveheersbeestje erop, wolkendouches, een boomspiegel en een graswastafel, en boombadjes voor baby's. Lieve ging in het boombadje, en ik mocht onder de wolkendouche. Het leek wel een, dinges, een dinges, een sprookje!!
Op donderdag kregen we visite!! Tante Wendy, oom Edwin en Miloe kwamen bij ons op visite. Maurik ligt namelijk niet zo heel ver van Veenendaal af. Daar snap ik trouwens niks van hoor, want het was veel verder rijden dan naar Veenendaal! Hoe dan ook, het was heel leuk. Weer speelden we voornamelijk binnen, want het regende af en toe hard. Hoewel het zo nu en dan ook wel zonnig was. Maar zodra je de tent openritste en de stoelen buiten zette, begon het weer te regenen. Het was erg gezellig, en ik wilde dan ook helemaal niet dat ze weer weggingen. Dus heb ik een regenbuitje geregeld dat ons lekker binnen in de tent hield. Niemand die door dat noodweer heen durfde! Dan had ik wel buiten oom Edwin gerekend, want hij ging heel stoer de auto halen, zodat tante Wendie en Miloe toch redelijk droog in konden stappen en naar huis konden rijden. Uit betrouwbare bron heb ik vernomen dat Miloetje al bij het verlaten van de camping in slaap is gevallen!!

Vrijdag gingen we zelf op visite, deze keer bij opa Wim en oma Trijn in Overberg. Ik had maar een doel voor ogen: ik wilde schilderen. Ik kan namelijk wel met enige trots melden dat mijn opa een echte kunstenaar is. Ik heb heus wel wat van zijn talent meegekregen, en dat wilde ik weleens even laten zien. Dus, hoe lekker ook de broodjes kroket, en hoe lief en gezellig oma Trijn ook is, ik kon niet wachten om in het atelier het penseel ter hand te nemen. Toen het eindelijk zover was heb ik mij dan ook lekker uitgeleefd op een drietal schilderijen. Een voor opa, een voor oma en een voor op mijn kamertje.
Opa en oma wonen ook op een boerderij, dus ik kon ook lekker rondrennen en de pony's een beetje brood geven. Dat was trouwens best een beetje spannend, want ze zijn een stuk groter dan ik en bovendien was het ene paardje helemaal niet zo aardig. Wel tegen mij hoor, ik mocht haar aaien, maar niet tegen de andere. Die mocht ik van haar niet aaien, en ze kregen ook geen stuk brood.
Het mooie weer begon in elk geval ook goed door te breken. Bijna geen regen meer, en steeds lekkerder warm. En de voorspellingen waren goed. Zaterdag zou mooi worden, en zondag nog beter. Mama bedacht een slim plannetje: we zouden eigenlijk zondag naar huis gaan, maar dat zou zonde zijn als het dan net mooi weer werd. Mama ging vragen of we nog een nachtje extra konden blijven staan, en ..... het kon!

Zaterdag was het al weer heerlijk weer, ik begon met het dagelijkse swinghalfuurtje, en daarna mocht ik eindelijk ook eens knutselen. Omdat er 's avonds een playbackshow was, heb ik een microfoon geknutseld. Ik heb erg mijn best gedaan, want ik wilde zelf ook meedoen. Ik had ook al bedacht welk liedje. Het gaat zo: "Eiland van Maurik, ik voel me niet thuis (eigenlijk hier thuis, MvL) en als ik hier ben, wil ik nooit meer naar huis". Mama en ik gingen naar Bart om ons op te geven. We waren netjes op tijd en alles. En toch zei Bart dat er geen plaats meer was, er waren al 12 kindjes en anders zou het te laat worden. Ik was heel erg teleurgesteld. Dit zou mijn grote doorbraak worden! Talentscouts in het publiek, een ontdekking van mijn talent, ik zou het nieuwe kindersterretje worden. Boos liep ik weg, de trap af naar beneden en buiten, en rende achter elkaar door naar de tent, met mama roepend achter mij aan. Onderweg viel mijn microfoon ook nog uit elkaar. Ik heb het toch nog maar even opgeraapt. Ik was echt heel boos en verdrietig, en ben mooi de rest van de tijd niet meer gaan dansen en knutselen.
Later gingen we even in het plaatsje Buren kijken. Dat heeft iets met de koningin te maken. We maakten een stadswandeling. Wel leuk hoor, maar het leukste vond ik toch de speeltuin aan het einde van de rit. Er zaten een opa en oma op de schommel, maar ik wilde er eigenlijk op. Ik ben nog wel een beetje opgevoed, dus ik stuurde ze er niet vanaf, maar ja, het is natuurlijk wel bedoeld voor kinderen en niet bedoeld om koffie op te drinken. Mijn strategie was om enigzins verlegen, maar met de overduidelijke wens om eigenlijk te kunnen schommelen op ze af te lopen, en dan af te buigen. Je hebt acteertalent, of niet. Het werkte! De mevrouw vroeg of ik wilde schommelen, en ik knikte op mijn onnavolgbaar schattige manier van ja. Het pakte nog beter uit dan ik had gedacht: ze ging me nog duwen ook!!!!
Bij thuiskomst heb ik ook nog in het waterspeeltuintje gespeeld, en op alle andere buitenspeeldingen. Het is hier leuk!!! Maar Bart is stom.

Zondag zouden we dus eigenlijk naar huis gaan, maar mocht ik lekker nog een dagje spelen. Geen ingewikkelde plannen deze keer. Gewoon lekker op de camping genieten van het mooie weer. Buiten spelen en ravotten. Heerlijk gespeeld met Nathalie, totdat zij naar huis moest.
's Avonds de laatste keer in mijn vouwwagen bed slapen, maar ook nu sliep ik heerlijk. Papa en mama hadden het steeds koud (vooral mama) maar ik niet hoor. De volgende ochtend gingen we dan naar huis. Jammer maar helaas. Het is een leuke vakantie geweest, en dat liedje heeft wel gelijk: als je op het eiland van Maurik ben, wil je nooit meer naar huis.


Kusje, Sterre