Haarband, knutselen en montessori.

Hoi!

Dat was weer gezellig. Maandag ben ik bij opa Tien en oma Mellie geweest. Ik heb daar gezellig gekletst, en opa heeft op het keyboard gespeeld en ik ging dansen. En ik ben met mama en oma nog even naar de winkels geweest. Toen heb ik van oma een haarband gekregen, omdat ik zulk mooi lang haar krijg. Maar hij bleef niet zo goed zitten. Maar het kan wel hoor, oma. Thuis hebben mama en ik 'm rustig nog eens in gedaan, en toen bleef 'ie goed zitten. We hebben er even een foto voor jou van gemaakt. En dinsdag had ik 'm ook in naar Baloe. Toen ik thuis kwam van Baloe had mama een roos op tafel gezet, met een kaart erbij. Voor papa. Het schijnt dat ze elkaar op 12 december 15 jaar kenden. Lang al he? En mama ging ook lekker koken, maar ik kreeg gewoon een Olvarit potje en moest na de tapas al naar bed. Nouja, ik had die liflafjes vast toch niet gelust.

Woensdag gingen mama en ik knutselen. Papier maché gingen we doen. Mama had kinderplaksel gemaakt, van bloem en water, en toen mocht ik kranten scheuren en een ballonnetje opblazen (heel klein). En toen hebben we allebei onze ballon met krantenpapiertjes beplakt. Daarna moesten ze drogen en we gaan ze ook nog schilderen en dan in de kerstboom hangen, want het zijn kerstballen!

Donderdag gingen papa, mama en ik al heel vroeg kijken op de laatste school in het programma. De Montessorischool Floriande. De meneer waar we mee spraken was wel heel aardig, maar ik was toch een beetje verlegen. Er was een tafeltje waar ik kon tekenen, terwijl papa en mama met die meneer gingen praten. In het Montessori onderwijs proberen ze aan te sluiten bij de manier waarop kinderen uit zichzelf al leren. Leren lopen en praten gaat vanzelf, en volgens hen zijn kinderen zo nieuwsgierig dat ze heel veel zelf kunnen leren met begeleiding waar nodig, in plaats van standaard klassikale instructie. Het was wel grappig, want op die school hebben ze bijna helemaal geen boeken. Alle kindertjes gaan gewoon iets doen wat ze willen leren (er worden wel afspraken gemaakt hoor), en dat doen ze met allemaal "concreet" materiaal, zo heet dat. Dus bijvoorbeeld niet zomaar letters schrijven op papier, maar letters van schuurpapier, zodat je de letters ook kan voelen. En de grote kindjes leren de namen van de plaatsen niet alleen met een kaart en een papiertje met namen, maar ook met een landkaart van hout met vlaggetjes die ze er op kunnen zetten. En voor sommige werkjes pakken de kinderen een kleedje, omdat ze op hun tafel niet genoeg ruimte hebben, en dan doen ze het gewoon op de grond. Voor rekenen hadden ze wel een methode, Rekenrijk, net als op de Optimist en Klavertje Vier, maar die hadden ze hier in stukken geknipt en gebruiken ze als kaartenbak. Ieder kind werkt op zijn eigen niveau met waar het op dat moment aan toe is. En natuurlijk houden de juffen en meesters wel bij welk kind wat doet, en zorgen ze er ook voor dat alle kinderen genoeg leren en overal aan toe komen. Mama was wel enthousiast over deze school, en vooral deze manier van leren, omdat het de nieuwsgierigheid vasthoudt en veel ruimte biedt voor leergierige kindjes. Hoewel zij zich wel afvraagt hoe de administratie van het werken van de kindjes verloopt (houden ze alles wel goed bij, en hoe doen ze dat dan als een kindje achter dreigt te raken? Zien ze dat wel op tijd?) en vroeg zich af of de kinderen niet TE individueel bezig zijn, want samenwerkend leren is ook heel belangrijk! Papa raakte een beetje in de war van al die vrijheid. En hij denkt dat de Montessori materialen misschien al wel een beetje achterhaald zijn, omdat op andere scholen ook al heel veel zelfstandig gewerkt en geleerd wordt. Bovendien vond hij het er een rotzooi. Mama niet, en ze snapte het ook niet dat papa dat vindt, want alles stond netjes op zijn plek. Misschien kwam het omdat in een Montessorischool alle kasten expres geen deuren hebben, zodat de kinderen overal meteen bij kunnen? Mij maakt het niet zoveel uit. Ik wil eigenlijk naar de school van Mart. Maar ik geloof dat dat nou net de school is die papa en mama al hebben afgeschreven. Snik, zo gaat het niet goed met mijn sociale netwerk!

Vrijdag ging ik weer lekker naar Baloe. Leuk gespeeld met Alicia, Onno en alle andere kindjes. Mama kwam mij tijdens de yoghurt al ophalen, maar ik treuzelde heel lang met het opdrinken, dus moest ze heel lang wachten. Haha!

Kus,

Sterre