Vogelenzang

Hoi!

Het was heerlijk weer vandaag. Dat dacht opa Tien ook, want hij belde mama op om te vragen of we mee gingen wandelen. Dat vond mama een goed idee, ook al loopt ze niet meer zo ver. Maar ik word ook best snel moe met mijn korte beentjes, dus dat kwam eigenlijk wel goed uit. Mama had opa en oma verteld over de waterleidingsduinen bij Vogelenzang. Dat is hier best vlakbij en je kunt er goed wandelen. Je hebt er bos, en duinen. We hebben nu alleen in het bos gewandeld, en kastanjes gevonden en eikeltjes. Ik heb ze allemaal mee naar huis genomen. Mama zegt dat papa daar met mij wel beestjes van kan maken....ik ben benieuwd!! En weet je, er was ook een pannenkoekenrestaurant, en toen gingen we pannenkoek eten!!! Ik had er een met stroop én suiker! En oma ook. En opa en mama hadden met kaas en ham (de spek was op). Mama deed er ook nog stroop op. Dat vond opa vies, maar het is heel lekker hoor (zegt mama). Het was heel gezellig met ons viertjes. Er was ook een papegaai in het pannenkoekenrestaurant, die zei steeds: "papa!". Hahaha, zeker heel veel kindertjes die hun papa roepen als ze een pannenkoek gaan eten!!!
Toen we thuis kwamen moest ik gaan slapen. Maar dat deed ik lekker niet. Ik was namelijk bij opa in de auto al even in slaap gevallen, en meestal slaap ik dan niet meer zo goed als ik wakker word. Zeker niet als ik ook nog in mijn luier poep! Mama vond het niet zo leuk, ze zei dat ik dan vanavond maar vroeg naar bed moet. Maar het is lekker al 7 uur, en ik zit nu net in bad dit stukje te typen, dus heel vroeg is het niet geworden, hihi.
Om drie uur gaf mama de strijd op, en mocht ik uit bed. Dat moest ook wel, want we moesten met de poes naar de dierenarts. Hij was namelijk op 29 september opegereerd, maar de hechtingen waren er nog niet uit. De dierendokter had niet gezegd dat die er nog uit moesten, en mama dacht dat ze dan vast vanzelf wel zouden oplossen. Maar ze zaten er nog steeds, dus ging mama maar eens bellen. Toen hoorde ze dus dat ze er uit gehaald moesten worden, en gelukkig was er nog een "gaatje" (weet ook niet precies waarom er een gaatje moet zijn......misschien dat de draadjes daar dan doorheen kunnen???). We stopten snel de poes in de paarse bak en stapten in de auto. We waren nog niet de straat uit toen we ineens een kraan hoorden lopen...."Ojee!" riep mama, want de poes deed een enorme plas in zijn paarse bak. Om niet in zijn eigen plasje te vallen ging de poes helemaal aan de kant van zijn bak zitten, maarja, zo'n auto wiebelt he. Vooral in de bocht die mama moest maken om maar weer naar huis te gaan! Dus toen werd de poes ook nog nat. Ik zei steeds:"Rustig maar poes, rustig maar poes, rustig maar poes". Thuis aangekomen moest ik in de auto blijven zitten, mama deed de poes uit de paarse bak (hij rende meteen naar huis) en ze ging even snel de bak omspoelen. Al snel kwam ze weer terug, met de poes weer in de bak, en toen gingen we naar de dierenarts. Daar haalde de assistent netjes alle hechtingen eruit, en konden we weer naar huis. Was je daar nou zo zenuwachtig over, poes? Hoeft niet hoor!
Thuis gingen mama en ik popcorn bakken. Lekker hoor! Met boter en suiker. Als papa nog wil, kan mama wel weer opnieuw bakken, zegt ze. Leuk he, papa?

Kusjes,
Sterre