We zijn weer thuis! Al weer een poosje hoor, maar ik had nog even de puf niet om het hele verhaal hier neer te pennen. Maar nu gaan we er maar eens mee beginnen.
Papa, mama, ik en de baby in mama’s buik zijn 3 weken naar Frankrijk geweest. We vertrokken op zondag 23 juli. Mama had een heel schema gemaakt voor de verzorging van de poes, inclusief voederautomaat, zodat er om de zoveel dagen weer iemand langs kwam om voor de poes te zorgen. Heel ingenieus allemaal.
Maar wij gingen dus naar Frankrijk. Papa een beetje in de stress vanwege het ontbreken van een mistachterlicht, en een, volgens een gladde verkoper, ondeugdelijke klapkar. Het zij zo, wij gingen op weg. De eerste dag reden we naar camping met een trampoline en een springkussen, en ook nog een gewoon speeltuintje! En natuurlijk een zwembad!!! En toen gingen we steeds ergens naar toe. Op maandag zijn we naar Honfleur zelf geweest, en daar mocht ik in de carrousel! Dat was eerst best even spannend, maar vooral leuk! Ik mocht twee keer, want papa had veel kaartjes gekocht. Dat was bijna net zo duur, of zoiets. We hebben toen ook lekker gegeten in een restaurantje aan de haven. Papa heeft mosselen gegeten, en ik had lekker een pannenkoek met suiker. Op dinsdag zijn we naar het strand geweest. Dat was wel handig, want er was een soort peuterbadje, zodat ik niet in de echte zee hoefde en papa en mama rustig naast mij op het strand konden liggen. In de echte zee durfde ik alleen als mama mij knuffelde. Dan tilt ze mij op, en gaan we samen (knuffelend!) in het water. Maar niet zo ver hoor!!! Verder hebben
Op vrijdag gingen we naar Le Mont Sant Michel. Dat is een berg in zee, waar een hele grote abdij op staat. Eerst kom je door een heel leuk winkelstraatje dat omhoog kronkelt, en na een boel geklim (allemaal trappen, poeh he) kom je dan bovenaan aan. Leuk hoor! Maar ik weet niet of papa er veel van gezien heeft hoor, want hij keek steeds alleen maar door zijn fotocamera. Nouja, kan hij thuis zien wat hij gemist heeft.
Op zaterdag gingen we weer naar het strand. Eerst naar een strandje in het “nabijgelegen plaatsje” Villerville, maar daar was het toch niet zo leuk, want de zee kwam zo snel dichtbij en het zand was nat. Toch maar weer gewoon naar Honfleur. Ook veel leuker, want daar was dus dat peuterbadje!! We hebben ook nog even door Honfleur gelopen, en een museumpje annex kerkje bezocht. En ’s middags ging papa de tent al weer opruimen. We gaan toch nog niet naar huis? Dacht ik nog….
Maar nee, de volgende dag werd ook de rest opgeruimd, en gingen we helemaal ingeladen weer op weg. Jammer om Maud achter te moeten laten, ik had veel pret met haar gehad, maar ja, de reis ging weer verder. We gingen nu naar Trélévern. Een plaatsje in Bretagne. De camping lag op een uitstulpinkje van het land, een klein schiereilandje. Daardoor werden aan drie kanten omgeven door de zee. Je was dan ook zo aan het strand. Het was wel een gek strand, want er waren rotsen, stenen én zand. En er lagen bootjes voor de kust die soms zo maar op het droge lagen. Eigenlijk was ons strand dus ook meteen een haventje. Je kon heel leuk op de rotsen klimmen, en dan zag je ook beestjes, die daar nog tussen zaten in een plasje zeewater, of zo. Ik kon er ook leuk in het zand spelen, en met de stenen, maar zwemmen ging niet zo goed. Nouja, sommige mensen deden het wel, maar wij niet. Zwemmen konden we dan wel weer heel goed in het zwembad bij de camping. Dat scheelt weer een douchebeurt, schijnt mama te denken, want ik werd de hele vakantie zo’n beetje dagelijks in het zwembad gemikt!!!
Op maandag 31 juli was het snertweer. Het regende pijpenstelen!! We zijn de hele dag in de tent gebleven, en hebben boekjes gelezen, spelletjes gedaan en gepuzzeld (papa en mama hebben sudoku’s ontdekt. Die konden ze ook in Frankrijk kopen, want Franse cijfertjes kunnen ze ook gewoon lezen). Tussendoor ook nog op de trampoline gespeeld natuurlijk, en we zijn ook wel even naar het strand gewandeld (maar dat deden we op deze camping elke dag).
Op dinsdag gingen we naar het plaatsje Ile de Brehat. Eerst zijn we er met een boot helemaal om heen gevaren, daarna zijn van de boot afgestapt en hebben we fietsen gehuurd. Ik mocht lekker achterop bij papa. We hebben op het eiland gepicknickt op een rots, met crepes (dat zijn pannenkoekjes!) en we zijn overal wezen kijken. Op strandjes, bij een kathedraal en bij een vuurtoren. Hier kon je ook heel goed de rode rotsen zien, waar de kust hier in dit deel van Bretagne bekend om staat. Toen we ’s avonds onze mobiele telefoon aanzetten, las mama dat Ivanka (veel te vroeg!) een baby had gekregen. Een jongetje, hij heet Merijn. Gelukkig gaat het nu al veel beter met hem, maar hij was wel 7 weken te vroeg!!
Op donderdag 3 augustus was het heerlijk weer en hebben we niks gedaan. Nouja, lekker op het strand geluierd, in het zwembad gezwommen, gespeeld en op de rotsen geklommen.
Dat was wel heel spannend hoor! Eerst zijn mama, papa en ik naar een goed plekje op de rotsen geklommen, waarvandaan we het goed konden zien. Papa heeft uitgelegd dat als de zon onder ging, dat het dan gauw donker zou worden. Dat vond ik wel een beetje eng, want we moesten nog wel terug klimmen naar het strand. Het zal toch niet meteen donker worden? Vroeg ik mij af. Wij zouden dus de zon in de zee gaan zien zakken. Nou, dat ging ook heel mooi. Eerst kon je bijna niet naar de zon kijken, toen werd ‘ie steeds meer oranje, en tot slot zakte de zon in het water. En papa zei: En nu gaan we naar bed. En mama zei: Ja, de zon is ook naar bed. En ik zei: De zon is in het waterbed. Daar moesten papa en mama erg om lachen. Het was dan natuurlijk ook een heel goede grap. Maar weet je, toen we weer bij de tent waren (gelukkig was het nu ook weer niet meteen pikdonker, en kon ik nog wel zien waar ik liep) mocht ik NOG langer opblijven. Want papa wilde mij perse de koekenpan laten zien. Chateau la Roche Jagu Een heel mooi kasteel, met een prachtige tuin, en een heel erg mooi uitzicht aan de achterkant. Inclusief het zicht op een spoorlijn met een mooie brug. Dat de stoomtrein net langs ging toen wij IN het kasteel waren, daar baalde papa nogal van, want dat had een mooie foto kunnen worden, denk ik. Toen we weer op de camping
Op maandag gingen we naar Chateau Chenonceau . Een prachtig kasteel, maar wat een drukte! En hoewel het een heus prinsessenkasteel was, houden papa en mama toch meer van middeleeuwse kasteeltjes. Het liefst stukke. Zeggen ze. Gek he? Ze vinden die Franse Renaissance kasteeltjes maar voor mietjes. Zeggen ze. Raar he? Ook gingen we nog even roeien rond het kasteel. Ik zag dat papa en mama dat wel weer heel leuk vonden. Hoewel mama nogal bang was dat ik in het water zou vallen, omdat ik geen zwemvest aan had. Dus hield ze me de hele tijd vast, dat was wel lastig, eigenlijk.
Op dinsdag 8 augustus gingen we naar
Amboise . We gingen naar Chateau d’Amboise . Daar hebben we in de kasteeltuin uitgebreid gepicknickt. Dat was mijn idee! Goed he! Het was weer een mooi kasteel, maar papa en mama vonden het weer meer voor mietjes. Leonardo Da Vinci schijnt het toch wel mooi gevonden te hebben, want hij kwam er vaak bij zijn vriend de koning. En hij ligt ook begraven in een kapelletje dat in de tuin staat van het kasteel. Ik heb uit het winkeltje bij het kasteel, een echt prinsessenkroontje gekregen!! Na het kasteel zijn we naar Clos Lucé geweest in dit “huis” (zeg ook maar rustig kasteeltje) heeft Leonardo Da Vinci de laaste drie jaar van zijn leven gewoond. En er was ook een mooie tuin bij, waar heel veel van zijn uitvindingen waren nagebouwd, en waar je mee mocht spelen. Zoals waterfietsen, en een helikopter enzo. Wel leuk hoor. Maar papa’s fotorolletjes waren op, dus had papa niet zo’n schik meer.
Op woensdag 9 augustus gingen papa, mama en ik naar Blois . Ook hier was weer een kasteel te zien. Leuk hoor. Maar heb je een kasteel gezien……Enfin, tegenover het kasteel stond ook iets heel leuks, het Chateau Chaumont sur Loire . Dit kasteel torent heel mooi boven de Loire uit, en hadden we (nouja, mama en ik, papa had het eigenlijk nog haast niet gezien want hij moet steeds op de weg letten) al een paar keer uit de verte gezien.
Op zondag 13 augustus gingen we naar huis . Papa moest de hele weg (zo’n 750 km!) alleen rijden, omdat mama’s lens halverwege de vakantie gebroken was. Ze had haar bril wel bij zich, maar die is al zo oud, dat ze daar niet zo goed meer mee kan zien. Zielig he, voor papa?? Ik vond het trouwens ook wel lang duren, maar gelukkig had papa Sesamstraat de Melkweg op zijn MP3 speler staan, en een heleboel K3 liedjes!! Daardoor hielden we het wel uit. Het was een leuke vakantie hoor!! En ik wilde nog helemaal niet naar huis. Toen ik ’s avonds eindelijk in mijn bedje lag vroeg mama of ik het toch niet een beetje fijn vond om weer thuis te zijn. Ik knikte en zei:”En ook een beetje, een heel klein beetje saai”.
Kusjes!!
Sterre.
P.S. Wie alle foto's wil zien (en dat zijn er VEEEEEEEL, volgens mij moet papa de foto's kijken om te weten wat we gedaan hebben....) klikke hier
1 opmerking:
Hoi Sterre,
Wat fijn dat jullie weer thuis zijn. Jullie hebben heel veel gedaan he, in de vakantie. Allemaal leuke dingen las ik. Zwemmen, naar de zee, naar kasteeltjes en varen. Vrijdag ga ik ook op vakantie en ik hoop dat het net zo leuk wordt als bij jullie. Ik heb alle foto's bekeken. Mama vind de foto met het ijsje heel mooi. En mama vind Merijn een leuke baby. Ze heeft ook even op de blog van Merijn gekeken namelijk.
Zullen we na de vakantie een keertje afspreken om te gaan spelen?
Doe je papa en mama en de baby in mama's buik de groeten?
kusje van Miloe
Een reactie posten