Sterre's Webplek

Hoi allemaal!!!

Vandaag was een spannende dag. Mama had het er al weken over, en na een bezoek aan de huisarts, een consult in het ziekenhuis bij dr. Scheeren, en een bezoek aan de anesthesist was het dan nu eindelijk zover: Operatie Bubbeltje Weghalen. Mama had al een paar keer verteld hoe het zou gaan, en dat klopte wel een beetje. Gisteravond heb ik extra veel gegeten. Een potje andijvie, en ook nog met mama meegegeten, twee toetjes (danoontje!!) en een flesje melk. Dat was omdat ik daarna niet meer mocht eten. Ik had wel 's nachts nog melk en water gemogen, maar mama wilde me daar niet voor wakker maken.
Vanochtend toen ik wakker werd, kreeg ik dus helemaal geen flesje melk, zelfs niet een slokje water. Wel gingen we even douchen en mocht ik knuffels uitzoeken die meegingen naar het ziekenhuis. En ik kreeg een pilletje voor mijn billetjes. Hihihi. Toen gingen mama en ik op weg. Om 9:00 uur waren we op de kinderafdeling in het ziekenhuis. Er was nog een meisje, een al groot meisje met hele mooie lange zwarte haren. Ze praatte met haar mama een beetje gek, maar ze kon ook goed Nederlands. Zij wachtte op haar broertje die al geopereerd werd. En later kwam haar broertje terug, en ook nog een ander jongetje dat geopereerd was. Maar wij moesten steeds maar wachten. Eerst had de zuster (zuster Christa, bedoelde je die met zuster Kris, Miloetje?) gezegd dat ze dacht dat het tot 10:00 uur zou duren, maar misschien wel langer. Toen werd het 10:00 uur, en zelfs 11:00 uur, en nog mocht ik niet komen. En al die tijd had ik niks gegeten!!! Die kindjes die terugkwamen in hun bedje mochten wel drinken, en ik stond er een beetje sip bij te kijken hoe ze appelsap kregen en hun mama's kopjes thee. Gelukkig dronk mijn mama geen thee, anders was het niet eerlijk. Zuster Christa had nog even gebeld met de OK (dat is vaktaal voor operatiekamer) wanneer ik dan mocht komen, en ik was de volgende. Om 11:30 mocht ik eindelijk komen. Snel een mooi ziekenhuisnachthemd aan, een bandje om mijn arm, en rijdend op het bed naar de operatieafdeling. Toen we daar kwamen, moest mama een blauw schort aan (stond wel mooi hoor!) en overschoentjes en ook een gek mutsje. Ik wilde haar al gaan uitlachen, maar toen kreeg ik zelf ook een mutsje op. Mama had al verteld dat ik een kapje op mijn neus en mond zou krijgen. Dat kreeg ik dus ook. En mama hield me een beetje vast. Mama had gezegd dat het vies stonk. Naar krokodillenscheetjes. Beh! Maar dat was helemaal niet zo. Het rook naar aardbeien. Best lekker! Van dat kapje ging ik slapen, en toen wist ik niks meer. Behalve dat het heel snel ging, want even later lag ik in mijn bedje met een dingetje op mijn hand geplakt en was ik al weer wakker. Mama kwam er snel aan, en toen wou ik wel naar huis. Het was toch klaar? Maar ik mocht nog niet weg. Eerst kwam de dokter nog even. De dokter vertelde dat hij het bubbeltje, of wat er van over is, netjes gehecht heeft en dat de draadjes vanzelf oplossen. Wel heeft 'ie het nog even op kweek gezet en over twee weken mag mama bellen om te vragen of het inderdaad is wat de dokter denkt: Een bubbeltje dat ik heb gemaakt door op mijn lip te bijten. Ik mag van de dokter niet op de hechting sabbelen, maar dat is wel lastig hoor, om er vanaf te blijven.
Een zuster van de kinderafdeling moest ons komen halen. Maar dat duurde vreselijk lang! De zuster van de uitslaapkamer heeft zelfs nog maar een keer naar de zusters van de kinderafdeling gebeld. Gelukkig kreeg ik van de lieve zuster van de uitslaapafdeling een beetje water. En mama gaf me nog een pilletje voor mijn billen, hihihi. Ik heb ook een diploma gehad, dat ik heel dapper ben geweest. Mama heeft 'm voor me ingescand, zodat ik 'm aan jullie kan laten zien. Mama moest 'm van mij wel drie keer voorlezen, want ik ben er zelf ook erg trots op! Toen wilde mama het niet meer voorlezen, en heb ik 'm zelf nog maar eens goed bekeken.
Toen de zuster van de kinderafdeling (een andere, Christa was ff lunchen) me eindelijk kwam halen was ik het al helemaal zat. Ik wou lopen! Maar op het bed door de gang rijden was ook wel heel stoer, dus dat wilde ik nog wel even. Als een heuse prinses reden ze mij door de gangen. Op de kinderafdeling kreeg ik eindelijk een glaasje limonade. Haaaa! Lekker! Mama gaf me toen ook mijn speentje, dan sabbel ik daar tenminste op in plaats van op het wondje. Daarna heeft mama op het belletje gedrukt, om te vragen of ik iets mocht eten. Zuster Christa kwam weer, en ik mocht een boterham. Ik wilde er smeerkaas op, dus kreeg ik dat. En daarna wilde ik nog een broodje, en dat kreeg ik ook. Toen wilde mama naar huis. Maar ik wilde helemaal niet naar huis. Ik vond het wel leuk in het ziekenhuis!! Toch heeft mama mij aangekleed en zijn we naar huis gegaan. Om 14:30 uur waren we weer thuis, en ben ik lekker nog even gaan slapen. Mama zei dat ze straks een verrassing voor me heeft, en ik zag ook een enveloppe in de gang liggen waar mijn naam op stond. Ik ben benieuwd!!!!

Kusjes,
Sterre