Beetje stout

Hoi!

Wisten jullie dat ik soms (heeeel soms) ook wel eens een beetje stout ben? Vandaag was mama daarom boos op mij en moest ik in de kinderstoel zitten met mijn neus naar de muur. Ik denk dat mama teveel naar van die opvoedprogramma's heeft gekeken, met de "Naughtystep". Maar de kinderstoel is helemaal niet de trap. Nouja. Ik vind het niet zo erg om in de kinderstoel te zitten als ik lekker te eten krijg, maar zonder eten is er niks aan. En zeker niet als ik alleen maar naar de muur kan kijken. Gelukkig duurt het nooit zo lang. Wat had ik nou gedaan?
Nou, het begon zo. Mama en ik zouden gaan tekenen en mama pakte alvast de krijtjes en ook papier. En toen pakte ik een krijtje en ging ik zomaar op de witte eetstoel tekenen. Dat gaat namelijk goed, want op dat wit zie je het blauw zo mooi! Maar toen werd mama boos en moest ik meteen al in die stoel zitten. Ik wist ook wel dat het niet mocht hoor, maar ja. Dat vergeet je wel eens als je twee bent. Maar toen ik sorry zei en dat ik niet op de stoel mocht tekenen, en mama een lekker kusje had gegeven gingen we lekker toch tekenen. Dat was leuk. Mama ging een wolkje tekenen, en toen heb ik een wolfje getekend. Maar toen ging mama naar boven. Eventjes maar. Maar het was toch saai, en toen heb ik op de bank die bij de eettafel staat getekend. En toen mama weer beneden kwam werd ze al weer boos. Stom he? Moet ze toch maar niet weggaan? Moest ik weer in die stoel zitten. Niks aan. En langer ook nog dan de keer ervoor. En dat terwijl mama net een appeltje voor me geschild had. Die kreeg ik ook niet meer. Eerst. En toen toch weer wel. Beetje inconsequent van mama. Ik denk dat ze bang was dat er allemaal van die bruine vlekken op zouden komen. Want dan hoef ik 'm ook niet meer, tenslotte. Haha, zo was het niet zo erg, met een appeltje. En toen heb ik maar snel weer sorry gezegd, en toen gingen we eten. Dat was al weer beter.

Kusjes!
Sterre